donderdag, april 12, 2007

Attacked!

I was assaulted this evening by two men wearing motorcycle helmets just outside Katelyn's flat (ironically i had just brought her back so that she would be safe).

The men ran up from behind me, each hitting me hard on the head with a glass bottle. I shouted, and charged back at one of them, but i had one bottle slammed in my face and the other bottle broke somehow (perhaps on my head as well - i am not sure). Then i decided to make a dash for it, because a broken bottle will do a lot more damage. I outran them easily.

There was blood everywhere, my shirt was ripped and i was a bit dazed. I called Katelyn, who called police and ambulance and i went back to talk to people that had been in the area. Two guys were sitting on the floor nearby. They were still eating dinner and must have been witness to the entire event, but when i approached them and asked them to stay behind so as to explain to the police what happened, they ran away. Perhaps they were illegally staying in Singapore.

I was taken by ambulance to a hospital where a friendly doctor stitched my head back together. No real damage, other than a slight headache and a fist-fight-face for a few days (luckily i didn't loose any teeth).

I filed a statement, but we believe that the police will not do much. Katelyn the detective already retrieved the bottom half of the broken bottle from the scene. She will be checking the store around the corner; perhaps there were buyers carrying helmets caught on closed circuit television. These guys where amateurs. Only a bunch of mambos will believe they can bring down a healthy guy with a couple of blows.

So much for the "always safe" Singapore.

woensdag, april 11, 2007

KPN sluit u aan

Op uitnodiging van Lonneke treed ook ik toe tot dit medium. Ik hoop dat het allemaal goed gaat. Ik zal nu ook regelmatiger moeten gaan lezen. Dat deed ik liever met het ouderwetse papieren krantje in bed, met eenPC of laptop is dat niet langer te realiseren. Helaas.
Hieronder mijn eerste bijdrage.


Slimbellen, stom hè, ofwel ‘KPN sluit u aan’

De brief van de KPN was al ongelezen met een stapeltje reclamefolders met het oud papier afgevoerd, toen we via kennissen hoorden dat het een aankondiging betrof van het aankondigen van het stopzetten van een bepaalde abonnementsvorm en dat er een keuze gemaakt moest worden voor een andere vorm van bellen. Weer zo’n vervelende verplichting waar je niet om gevraagd hebt, maar waar je evengoed niet omheen kunt, omdat je de telefoon nu eenmaal niet kunt missen. Marleen nam contact op met de KPN en liet zich overhalen om het voordeel-abonnement ‘slimbellen’ aan te schaffen. Dat was dus geregeld. Verder vergeten maar…., totdat enkele weken later op zaterdagmorgen een postbode aan de deur staat met een groot pakket. Heb jij iets besteld, vraag M. Geen idee, maak maar open.
Van harte gefeliciteerd met de aanschaf van ‘slimbellen’. Inhoud: modem, telefoonsplitter, verbindingskabels, nog enkele onduidelijke kastjes, een instructieboekje ter installatie en een gebruiksaanwijzing. Dit willen we niet! In de begeleidende brief bij het pakket een telefoonnummer (0.50 Eurocent/min) voor vragen, klachten en anderszins. Meteen bellen dus, ondanks de 50 eurocent/min. Meteen antwoord: “dit nummer kost één eurocent per minuut (????), maar u kunt ook het gratis nummer … bellen”. Nieuwe nummer gebeld. “Om u zo goed mogelijk van dienst te zijn, volgt hier een keuzemenu….”. Drie keuzemenu’s verder volgt dan: “al onze medewerkers zijn in gesprek. U wordt zo spoedig mogelijk geholpen”. Gelukkig heeft onze telefoon (werkte nog) de mogelijkheid een luidspreker in te schakelen, dus zo gedaan, ga ik intussen de afwas doen en koffie zetten. Drie kwartier (dus 45 eurocent) later heb ik eindelijk beet. Ik leg uit dat we dit allemaal niet willen en al zeker niet omdat het aansluiten van deze nieuwigheid ons berooft van het comfort van onze huistelefooncentrale waar we al jarenlang plezier van hebben. Helaas mijnheer, u hebt niet binnen 7 dagen gereageerd op onze bevestigingsbrief van de aanschaf en dus kunt u niet meer terug. Maar die huiscentrale dan? Ja, die moet u dan maar opgeven. Veel succes met het aansluiten en veel plezier met ‘slimbellen’.
Dus onder het motto: ‘KPN sluit u aan’ ga ik ijverig aan de slag nadat ik eerst grondig de instructies nog 3 keer bestudeerd heb. Na veel gedoe is alles aangesloten, inclusief een modem, en probeer ik mijn eerste telefoontje. Lijkt te werken, hoewel het modem nog niet is ingeschakeld. Volgens handleiding moet nu het modem worden ingeschakeld en moet een code worden gebeld om ons uiteindelijk de rest van ons leven te laten genieten van ‘onbeperkt digitaal bellen’. Modem ingeschakeld, geen verbinding meer. Het is intussen laat in de middag op zaterdag. Opnieuw het gratis informatie/helpdesk nummer gebeld, zie hierboven. Drie kwartier verder, na het verrichten van andere nuttige werkzaamheden, heb ik eindelijk weer iemand aan de lijn. Eerste vraag die gesteld wordt: mijnheer, heeft u de draadjes wel goed aangesloten? Haha… hoe dacht u dat ik u nu bel?
O ja… Er volgt een uitgebreide wederzijdse uitleg. KPN-man: “Probeert u het modem nu in te schakelen, dan kan ik de kwaliteit van de verbinding meten”. Ik: “lijkt me niet verstandig, want dan ben ik u kwijt en moet ik opnieuw 45 minuten wachten. Kunt u mij dan niet terugbellen?”. KPN-man: “nee, wij kunnen van hieruit niet bellen”. Dat heb je zo met die telecommunicatiebedrijven. Na veel vijven en zessen vraagt KPN-man: “Heeft u dan wel een categorie 5 kabel gebruikt om het modem te verbinden met de binnenkomende telefoonlijn?” Nee dus. Stond ook niet in de instructie. Er zat nu een gewoon goedkoop twee-aderig verbindingslijntje tussen. “Dank voor uw assistentie”. Snel naar de Gamma, kon nog net. Hele zaakje weer ontmanteld en voorzien van de categorie 5 kabel. We zijn intussen weer een uur of twee verder. Gauw proberen om te zien of het nu wel werkt. Helaas (eigenlijk ‘shit’)… maar na 20.00 u op zaterdag is ook de KPN man niet meer bereikbaar, niet met en niet zonder modem.
Zondagmorgen 10.00u: gewoon weer proberen te bellen. Luidspreker ingeschakeld, koffie gezet en gedronken, en ja hoor, 45 minuten later heb ik weer een KPN-mannetje. “Heeft u de draadjes wel goed aangesloten?”. “Blablabla, en ik heb een categorie 5 kabel getrokken tussen….”. KPN-man: “O…, mijnheer heeft kennis van zaken? Zet u het modem eens aan, dan kan ik de sterkte van de verbinding meten.” Na enige tijd, het wachten zijn we nu wel gewend, komt KPN-man tot de conclusie dat de verbinding nog steeds slecht is, ondanks de categorie 5 kabel. Ik zal hier nog eens even navragen…. Weer wachten….. “Ja, mijnheer, daar ben ik weer. Er is een storing op de kabel bij u in de buurt, te weten in Meerssen, en daarom heeft uw hele buurt geen verbinding….” Ik: “was dat gisteren ook zo?” “Ja, dat is al vanaf vrijdagmiddag en zal nog wel tot maandagmorgen duren”.
KPN sluit u aan!
Schrale troost: als ik mijn huidige baan verlies, kan ik zo bij de KPN als installateur van ‘slimbellen’ pakketten terecht.

zondag, april 08, 2007

Ultimate Fate of Poth


A South East Asian delicacy: deep fried baby-bird. This photo was shot by my colleague on a vacation to Cambodia a few years ago.

My bulbul is now called "Pol-Poth" :)

vrijdag, april 06, 2007

King Poth

Van zijn troon heerst hij over een buffet van krekel-sashimi en fruit salade.
Maar zelf eten? Vergeet het maar. De koning zou omkomen van de honger als hij zijn loyale onderdaan niet had.

Zucht.

donderdag, april 05, 2007

PRINTEN

Dit is niet echt een artikel maar een mededeleling. Ik wil hiermee echter BOVENAAN de wc-rol staan. Ik ga tijdens het Paasweekend de Blog uitprinten, alle artikeltjes (tenzij ze alleen over de Blog zelf gaan) en de comments, voor zover ze leuk zijn. Speciaal voor Opa maak ik dan weer een papieren krantje, dat zal over een tijdje ook beschikbaar zijn voor anderen. Foto's doe ik niet, die komen toch niet mooi uit, dus helaas, mooie Merel, geen rooie foto van je. En ook de bulbul komt er niet in. Hoe is het daar nu mee? Ik wens wel op de hoogte gehouden te worden!!

dinsdag, april 03, 2007

100 gepasseerd!

Nieuws: we zijn inmiddels bij post 106! Dat betekent dat we de 100ste bijdrage aan onze blog al gepasseerd zijn. Welk stuk heeft de eer op plaats nummer 100 te staan? Het stukje met de titel Merel (http://termeer.blogspot.com/2007/03/merel.html)!

Behalve deze leuke mededeling wil ik ook nog even droog opmerken dat de overzichtelijkheid van onze website gewaarborgd is, als we zo min mogelijk nieuwe labels verzinnen. Een toegevoegde 'van de trein' als we ook een 'van de straat' hebben, is leuk. Maar als we ook label 'life' kunnen kiezen, is het beter het bij dit ene label te houden. Een post met filmpjes over dieren en beide labels 'film' en 'dieren', heb ik ook gewijzigd in alleen het onderwerp 'dieren'. Mijn voorstel dus: kies slechts één label en verzin niet gauw een nieuwe erbij. Anders hebben we straks labels nodig om de juiste in de te groot geworden lijst labels terug te kunnen vinden.

Frysk

Aangezien het werk verlangt dat we Fries kunnen verstaan, krijgen mijn collegae en ik sinds afgelopen vrijdag Friese les. En zo zal ik over een tijdje als oorspronkelijke Mestreechteneer een echte allrounder worden!
Ik ken al heel wat woordjes. Wat dachten jullie van:

in heal = een half
in hiel = een heel

in beuker = een kleuter

mem = moeder
heit = vader

en:
beppe = oma

zondag, april 01, 2007

Kruidvatjunkie 4

Afgelopen vrijdag moest Julia optreden op een muziekavond van haar school. Ze had me gevraagd om iets te maken voor haar muziekmaatjes van school (piano, fluit, viool en klarinet) en zo kwam ik op dezelfde bladzijde van het programmaboekje te staan als Haydn en Liszt. Niet slecht voor een uurtje werk. Helaas stond er op dezelfde bladzijde ook "Björk", maar in plaats van de associatie met overgeven, moet deze artieste blijkbaar tot de betere popmuziek gerekend worden. Voor de gelegenheid had ik een stukje voor drie piano's bewerkt dat ik eerder voor een van Ineke's ensembles had gemaakt. Hoewel het resultaat ten opzichte van het origineel mij wat "uitgekleed" voorkwam, was het voldoende om Julia's groepje veel complimentjes te bezorgen. Ze speelden het dan ook heel mooi. Een andere kwaliteit van het stukje was, dat het niet te lang was. De Haydncompositie betrof een compleet strijktrio waar de leerlingen maar liefst alle delen van speelden en helemaal zo slecht nog niet. Maar vanwege de lengte - en omdat het wat plichtmatig klonk - was dat zelfs voor het publiek van het Stedelijk Gym wat veel. In de 3e editie (tja, als je de delen 1 en 2 al gekocht hebt kun je deel 3 natuurlijk niet laten liggen) van de strijkkwartetten van Haydn is een bewerking van Die sieben lezten Worte unseres Erlösers am Kreuze voor strijkkwartet opgenomen. Ook een beetje uitgekleed ten opzichte van de gezongen versie met koor en solisten. Het origineel is een braaf en plechtig gekweel in ingehouden tempi. Wie een aangrijpend dramatisch verslag van het sterven van Christus verwacht, komt bedrogen uit en dat terwijl Haydn in andere werken vaak zo verrassend en meeslepend is. Zeven woorden wekken de suggestie van kort maar krachtig, maar het tegendeel is het geval. De strijkversie is niet veel spannender, maar heeft het voordeel dat je hem tijdens het eten op kunt zetten zonder dat er ooit een erwtje door van je vork zal rollen.

vrijdag, maart 30, 2007

Van de trein

Afgelopen maandag haastte ik mij om kwart voor 7 naar het perron waar mijn trein zou vertrekken. Ik ben altijd bewust 5 minuten te vroeg, omdat ik steeds hoop op een dubbeldekker. Dubbeldekkers zijn namelijk gezegend met een eenzame stoel boven, helemaal achterin de coupé. Deze eenzame stoel is een uitkomst voor mensen zoals ik die graag een reis lang boekje lezen, slapen of naar buiten kijken, zonder last te hebben van het zweterige been van de buurman, de snotterende loopneus van de snurkstudent of de smakgeluiden van de nette dame met de boterham met pindakaas.
Sinds kort heb ik een concurent op deze stoel. Een man met een snor die bij aankomst het perron scant op zoek naar mij, om zich vervolgens strategisch vóór mij op te stellen, zodat hij een fractie eerder bij de gewenste stoel is. Gevolg is dus dat ik gedwongen geconfronteerd word met datgene wat ik op maandagochtend het liefste uit de weg ga: andere mensen.
Afgelopen maandag greep ik weer mis. Snor was net iets eerder. Ik liet mij niet kennen en zocht een plaatsje in de benedencoupé. De trein begon aan haar route. Wijhe, Olst, Deventer... Op de cadans van de vierkante wielen dommelde ik weg. Zutphen.
"Door een aanrijding tussen Dieren en Arnhem rijdt deze trein niet verder. Reizigers voor de richting Nijmegen, kunnen omreizen via Apeldoorn en Amersfoort."
In gedachten maakte ik de reis die tot mijn schrik zo'n twee uur extra in beslag zou nemen. Ik was al bezig mijn terugreis te plannen en te bedenken wat ik thuis allemaal voor nuttig werk zou kunnen doen en hoeveel tijd ik daarmee zou winnen. Intussen schuifelden mijn treingenoten braaf richting de gereedstaande trein naar Apeldoorn. Ik besloot voor de zekerheid toch nog even een NS-man aan te schieten.
"Hoe lang gaat mijn reis duren als ik via Apeldoorn naar Nijmegen reis?"
De NS-man bevestigde mijn berekening, maar zei toen: "Ik zou er niet aan beginnen. Ik heb zojuist doorgekregen dat deze trein toch door gaat rijden naar Arnhem en Nijmegen."
Ik dacht verder niet na over de wonderlijke manier waarop dit medium zijn informatie had gekregen en liep resoluut naar de achterste coupé van de trein die ik zojuist verlaten had. Gelaten keken de mensen in de trein naar Apeldoorn mij na, een enkeling schudde meewarig zijn hoofd. Ik meende Snor te ontdekken die chagrijnig een bank met een corpulente dame deelde.
Op het moment dat ik voor de treindeur stond, werd er omgeroepen dat onze trein toch zou gaan rijden. Er ontstond een ware stormloop. De trein naar Apeldoorn stroomde leeg. Als een losgeslagen kudde buffels, kwam de mensenmenigte op mij af, Snor voorop. Maar ik had een voorsprong. Ik keek nog even over mijn schouder, stapte rustig de trein in, de trap op en zonk neer op de eenzame stoel. Hij was nog een beetje warm.
Snor heb ik niet meer gezien.

Bulbul feeding session

Dit doe ik dus ongeveer 10 keer per dag (maar het gaat wat sneller zonder camera):




De foto van Mummy (Goth) en van Poth:


donderdag, maart 29, 2007

VAN DE TREIN

MISSEN jullie weleens een trein?
Ik wel. Eigenlijk altijd! Ik ben namelijk altijd zo erg op tijd dat ik nét de voorgaande trein mis, dus moet ik bijna een half uur wachten op de trein die ik eigenlijk wil hebben. En hoe verder ik moet, des te vroeger ben ik al op het station.
Als je toevallig ooit met Toon reist: je haalt altijd de trein die je moet hebben, maar dan zo ontzettend op het nippertje, dat je nog nahijgt als je op de plek van bestemming aankomt. Ik reis meestal met Toon van of naar de opera in A'dam. Hij zal bijvoorbeeld zeggen: "We hebben tijd zat, we kunnen nog met gemak naar het station lopen in plaats van de tram te nemen!" En dat betekent dat je de laatste minuten op je zondagse schoentjes loopt te hollen, tussen de op de stoep geparkeerde auto's, fietsen, winkeluitstallingen, wandelend publiek en bomen door.
Een paar dagen geleden moest ik naar Den Bosch om mijn tweede operales te gaan geven aan de Volksuniversiteit. Ik liep al 5 minuten relaxed over het perron toen ik plotseling besefte dat ik mijn kaartje niet had afgestempeld. Ik had nog 10 minuten, dus even relaxed maakte ik mijn tas open. En vond mijn portemonnee dus niet. Ik rende naar de kaartjesbalie (dat is trap op, halve traverse, trap af, hal door, Wizzle (of zoiets) winkel door en dan in de rij staan achter al die achterlijke dames van 63 die geen kaartje durven halen uit de automaat. Ik had drie losse euro's gevonden in mijn jaszak, maar dat bleek niet genoeg te zijn voor een kaartje zonder korting. Bij hoge uitzondering mocht ik mijn twee tassen achterlaten om harder naar de auto te kunnen rennen, die uiteraard helemaal achteraan op de parkeerplaats stond. Geen portemonnee te zien. Gelukkig wel wat parkeergeld. En dan weer terughollen op mijn zondagse schoentjes tussen de geparkeerde auto's en plassen en scheve stoeptegels en bomen door, om weer achteraan de rij van achterlijke etc. etc. te gaan staan.
Eenmaal terug op het perron bleek ik nog ruim drie minuten te hebben, dus had ik de tijd om mijn bonzend hart een beetje normaal te krijgen. Net toen de trein binnenrolde kwam de kaartjesman naar me toe. Met mijn tweede tas. Want die had ik bij de kassa laten staan. Bij al die achter..., ach, laat maar.

maandag, maart 26, 2007

Domme domme aan tafel 2

Ineke heeft haar best gedaan in de keuken (normaal kook ik), maar Agnes is tijdens het eten erg aan het zeuren en jengelen. Emma: "Agnes hou 's op. Je verpest het eten." Agnes: "Ja, hallo!! Ik heb niet gekookt!"

zondag, maart 25, 2007

Domme domme aan tafel

We hebben het erover dat de meeste dingen niet gratis zijn. Merel verzint wat wel gratis is: 'De zon. De lucht. En je ouders, die krijg je gewoon, die hoef je niet te betalen.'
Waarop Zeger zegt: 'Maar ja, die zijn dan ook niets waard!'

zaterdag, maart 24, 2007

Kruidvatjunkie 3

Mooie, heldere uitvoering. Uitvoerder Carmignola zegt mij niks, maar speelt heel doorzichtig en licht. De tempi liijken wat laag in het begin, maar dat haalt hij later in. Alhoewel we zeer tevreden waren met de van de bieb gekopieerde versie van Kennedy, hebben we deze ook gehaald voor het inlegvelletje wat erbij zit. Daar lees je soms leuke dingen op. Vivaldi staat natuurlijk al bekend om het flauwe verwijt één vioolconcert 500 keer over te hebben geschreven. En ergens anders lazen we het verhaal dat hij midden in de kerkdienst wegliep om even in de sacristie een opborrelend melodietje te noteren. Hier lezen we dat een behoorlijk aantal concerten religieuze titels heeft meegekregen. Er wordt gespeculeerd op de religieus-symbolische betekenis van chromatische toonladders, ritmische figuren en harmonisch wendingen, maar ik vermoed dat de reden veel platvloerser is. Met een religieuze titel kun je het concert makkelijk aan de kerk kwijt ter ere van de Here en zonder zo'n titel dus niet. Het lijkt een beetje op het maken van speelstukjes voor Havo 3. Die geef ik altijd een catchy Engelse titel mee: Production Line, Minimal Chinese, Pajama Party etc.. Daar gaan ze dan met plezier mee aan de slag. Noem ik het daarentegen Speelstuk Havo 3, dan kan ik verder wel schudden. Speel het lekker zelf. Vivaldi componeerde veel voor de meisjes van de weesschool die hij onder zijn hoede had. Ook hij maakte speelstukjes voor Havo 3 dus. Het niveau, moet ik bekennen, ligt tegenwoordig wel een heel klein beetje lager...

Het bul bul verhaal

De eerste film van het nest met de eieren is van 27 February.




Het volgende stukje filmde ik een paar weken later (14 Maart), toen de eitjes net uitgekomen waren:




Op 19 Maart waren de jongen al behoorlijk groot. Ze zaten op het nest en vielen vaak half vliegend naar de grond. Ik zette ze dan terug hoog in de ficus, wat achteraf gezien stom blijkt te zijn.





Eergisteren. Het filmpje begint terwijl de moeder haar jongen aan het voeden is in de ficus, en dan is al snel de camera leeg. Kort na dit filmpje sprong een van de twee jongen van het balcon. Hij kon net genoeg vliegen om op het balcon te komen, dus misschien is'ie niet te hard terecht gekomen beneden. De ouders zijn vervolgens niet meer terug bij de flat geweest. Misschien hebben ze geprobeerd om hun kamikaze kuiken te redden. Misschien is dat wel gelukt en hebben ze daarom de ander bij mij achter gelaten. Misschien...





Dit laatste stukje heb ik vandaag gefilmd. Nu heb ik dus een bulbul kuiken onder mijn hoede. Ik verwacht dat het niet goed gaat, want ik kan hem niet laten zien waar hij later zijn voedsel moet halen. Hij eet in iedergeval goed en zit vol leven.





Alle filmpjes zijn in YouTube ge-upload, www.youtube.com/tweewo

Even een NB Jeroen - ik weet niet wat de Nederlandse naam is, in het Engels heten ze Yellow-Vented-Bulbul (dat spreek je uit als boelboel - en ja, hun poep heet dus bul-bullshit).

dinsdag, maart 20, 2007

zoekfunctie!

Kijk, ik heb een zoekfunctie aan onze blog toegevoegd!
Typ in: kippen, en je krijgt alle artikelen waar het woord kippen in voorkomt.
Typ daarna in: de naam van ons nieuwste familielid, en je krijgt alle artikelen te lezen over ons nieuwste familielid. (ik typ zijn naam hier niet, anders komt dit artikeltje daar ook bij te staan)

Leuk hè?

Volgens mij zoekt-ie helaas niet de woorden in de comments, maar alleen in de posts. Maar beter dan niks, nietwaar?

maandag, maart 19, 2007

Job

Bij deze de prachtige foto van Job voor allen die hun email nog niet bekeken hebben.

vrijdag, maart 16, 2007

Zeger Bondskampioen!

Bondskampioenschap - 100m schoolslag, categorie jongens tot en met 12 jaar, Zeger zwom de gouden plak. Ziehier een zeer trotse Zeger!

maandag, maart 12, 2007

Nieuwe lente, nieuw geluid!

Wat vinden jullie van de nieuwe opmaak?
Vrolijk, fris en gezellig, toch?