Welkom, nieuwe wereldburger!

Mag ik jullie voorstellen...

 Fenna Bevers

Geboren op 19 juli 2017 om 22:57u

47cm groot en 3480g zwaar

Alles is goed met moeder en kind en vader. Ze blijven nog een paar daagjes in het ziekenhuis om bij te komen en zich heerlijk te laten verzorgen.

Dommes van Matthias

Matthias: “Mama, opa Toon heeft een boot!”

Emma: “?”

“Nou, want als ik tien ben, dan neemt hij mij op de boot mee naar Engeland!”

Emma: “We gaan zo Maren halen.”

Matthias: “Van de crèche?”

Emma: “Nee, van de maan!”

Matthias: “Oh?”

Matthias: “Mama, papa is heel bijzonder! Want die weet elke keer als ik op de wc zit een nieuw verhaal van de koning.” Hij pauzeert even. “Wat weet jij eigenlijk?”

Ik breng Matthias achterop de fiets naar de zwemles. We praten over het bestaan van elektrische auto’s, die beter zijn voor het milieu. “Ja," zeg ik, "de mensen willen graag de wereld beter maken. En jij Matthias, wat vind jij dat er zou moeten verbeteren in de wereld?”

Hij hoeft er niet over na te denken: “De bomen!"

"Oh?"

"Want die zijn allemaal groen en dat vind ik heel saai!”

We praten er even op door, er zijn immers ook bloesembomen. “En wat wil je nog meer verbeteren in de wereld?”

“De bossen!”

“Hoezo dan?”

“Nou, zodat de mensen daar niet meer in kunnen verdwalen!”

“Opa, jij had gezegd dat wij samen met de boot naar Engeland gaan, als ik tien ben.”

“Ja Matthias, dat gaan we doen.”

“Maar,” armen wijd gespreid, verbijstering op zijn gezicht, “Jij hebt helemaal geen boot!”

Weekend dommedommes

Wij hadden een druk weekend. Op vrijdag de jaarsluiting, waar Flinn, net drie dagen op school wezen oefenen, meteen maar meedeed op het podium. Op zaterdag maakten we een reisje in de tijd, naar de oude Romeinen. En op zondag liepen we de sprookjestocht in het naburige dorp Beek. Resultaat van dat weekend samengevat in een foto in de digitale krant en twee dommedommes:

http://www.limburger.nl/cnt/dmf20170708_00043100/sempervivetum-versterkt-romeinse-inslag-bocholtz

En Flinn, wat vond jij het mooiste sprookje? "Uhm... eh... Assepoester en de zeven dwergen!"

Flinn: "Als ik straks vier ben, dan mag ik alle dagen naar school, hè? En als ik zes ben dan mag ik óók alle dagen  naar school."

Wij: "Nou, als je zes bent dan móet je alle dagen naar school."

Flinn: "Nee, 'móeten' mag je niet zeggen. Als ik zes ben mág ik alle dagen naar school moeten."

Dommesingapore

Erik's collega Rob: "Pass the salt."
Erik: "You forgot the magic word."
Rob: "Pass the salt, bitch."

Elsa moet naar de wc, maar die is bezet. We wachten vijf minuten. Een dame komt uit het toilet. Elsa stapt meteen naar binnen en vraagt erg luidkeels: "What is that smell, Papa?"

Ik, ahum, leg het één en ander aan Elsa uit terwijl ze op de pot zit. Nadat Elsa klaar is zegt ze, terwijl we langs wachtende gasten lopen: "Now it smells of my poopoop, papa, I don't smell that lady's poopoop anymore."

Hippie

Tegen alle digitale modes in, worden op ons adres dagelijks twee papieren kranten bezorgd, eentje 's ochtends en een 's avonds, en in het weekend komt daar nog een derde bij, sinds de man-des-huizes zich door zo'n bebaarde jongeman in de looproute naar Albert Heijn heeft laten overhalen tot een weekendabonnement op de Trouw. Ik ben er dus terdege van op de hoogte dat het journaille dit weekend the summer of love herdenkt. Daar kunnen de razende reporters van TLTZTM natuurlijk niet bij achterblijven!

Ik bracht die zomer door als veertienjarige, liggend op mijn buik op het vloerkleed in Catherine's slaapkamer in Wharfedale Gardens, waar ik naar toe was gestuurd omdat ik dat schooljaar was blijven zitten. Ik deed daar niets anders dan hele dagen Sergeant Peppers draaien op een gammele kleine pick-up, en daarbij meende ik te weten dat ik ooit nog met John Lennon zou trouwen. Dat is hij toch maar mooi misgelopen! Op de terugweg op de boot ging ik blootsvoets, want schoenen dragen was burgerlijk, en op mijn koffer had ik een bosje heidebloemen van Canvey Island vastgebonden.

Uit de serie: Opoe vertelt!

NOG EEN STERFGEVAL

Na de dood van haantje (helaas niet de voorste) was er op het EH nog een sterfgeval te betreuren. Na heel veel jaren heeft grootvader de geest gegeven. Ons pap kende ´m nog, misschien heeft hij hem destijds een plekje in de vijver gegeven. Jawel, grootvader was een vis. Een grote oranje vis. Ik kon ´m niet bij met de hark dus ging ik buurman René halen. Die schepte grootvader er met een schepnet uit en liep ermee naar achteren. Ik bedacht intussen waar ik hem een waardig graf zou geven, maar voor ik het wist had René ´m al over het hek gekieperd. Ik heb er maar niks van gezegd.
Mogelijk was grootvader een grootMOEDER, maar ik kende niemand die visgeslachten uit mekaar kon houden.
Nu moeten we het doen met een volgende bewoner. EEN GROTE VIEZE GORE GRIJZE RAT. Ik heb alle raampjes in de benedenverdieping gesloten. Vanwege mijn hondjes is er een klem geplaatst in de tuin van Vivian en René. Zij hebben al een stuk of 7 ratten in hun vijvertje gehad, dus zij hebben er verstand van.

Den Andel maakt ook muziek

EEN HOOP GEKAKEL
Als buurtjes Marleen en Frans vd Pas op vakantie zijn, zorg ik voor hun kip. Ik besloot vorige week  dat kip onderhand wel eens jarig mocht zijn, en ze kreeg dus een extraatje: speciaal voer van de Boerenbond. Ik strooide wat kippenvoer in mijn hand. Te laat zag ik dat het maden waren. Ze heeft toen maar de hele zak gekregen en ik ben mijn handen gaan wassen. Kip vond het overigens erg lekker. Zei ze.
Op de Halderheiweg wonen Judith en Huub Ras. Als zij van huis zijn, pas ik op demente hondje Mees. Vanaf vandaag in hun eigen huis, want Hera is op het EH niet altijd even vriendelijk. Op een ander is ze juist erg lief. We maakten de achterdeur open en gingen met de bal spelen. Niemand had mij echter verteld dat ze weer opnieuw wat kippen hadden aangeschaft. En die kippen liepen overal los in de tuin. De schade bleef beperkt: Een enorme berg veren. En één dooie kip. Plus enorme keelpijn van het schreeuwen. Ik heb de veren laten liggen.

Superhero time

Elsa: "Superman and Batman and Catman and Chinaman"

Elsa: "I am a superhero, my name is Womanman"

Hèhè, het kwartje is een keer gevallen

Muzieklessen op havo gaan vooral over hoe je popliedjes kunt begeleiden, maken en uitvoeren. Er zit slecht een ietsje-pietje compositie in klas 5, dan moeten ze een melodietje componeren bij een paar zelfgekozen akkoorden. Stelt weinig of niets voor, maar voor de leerlingen is het een hele opgave, die niet zelden in een wangedrocht uitmondt.  Zo nu en dan stroomt er een getalenteerde leerling door naar het conservatorium of de rockacademie, maar dat is er nog niet één per jaar. Bovenstaande compositie stuurt nu één van hen na twee jaar conservatorium de wereld in. Dat geeft de docent weer moed!

BOEM!

Botsing met klasgenootje Freya in de gymzaal.

Dommes

Matthias: “Ik kan net zo hard rennen als een race-auto!”

Maren: “Nou, doe dan!” 

Sofía vindt Milo’s tandenborstel onder het schuim in het bad: “Wat is je grote zus ook een knappe zoeker!”

Sofía wil van Loesje meer weten over haar eigen schooltijd. Loesje vertelt: “Toen ik in groep 3 zat, had ik juffrouw Petra.”

Sofía, verbaasd: “Petra van de bso?”

Loes: “Ha, nee, een andere Petra.”

“Petra paard?”

 

Sofía zit in bad te zingen: “Let me love you!” Dan vraagt ze Loesje wat dat betekent.

“Dat betekent: ik hou van je.”

“Oh!” zegt Sofía verbaasd. “Ik dacht: haal hulp!”

Loesje en Milo zijn op slakkentocht in de tuin. Loes ziet er eentje: “Kijk Milo, een slak!”

Hij: “Ja! Schattig!”

Eerste echte conversatie met Camilo, nu 20 maanden oud:

Loes: “Milo, heb je lekker geslapen? Waarover heb je gedroomd?”

Hij, met bang gezicht: “Krokodil!”

“Echt waar? En wat deed de krokodil?”

“Pakken!”

“Nee toch! En wat deed de krokodil toen?”

”Hap!”

“Ging de krokodil jou bijten? Waar?”

Milo, gekweld: “Voeten!”

 Sofía kunst er inmiddels op los. Waren het eerst uitsluitend kleine figuurtjes, inmiddels is ze meer van het grote gebaar. Dag na dag komen dezelfde strepen mee uit school....

 

Kijk Jeroen, zo is het opgelost...

Gefreesde tunneltjes en een paar kilometer plastic. Dus op de fiets om de zoveel meter een schop tegen je kont, maar de natuur is er zoals je ziet echt beter van geworden. Iedereen tevreden.

Gij zult banden plakken!

Ik las bij Flinn's laatste domme domme commentaar van Michael dat Flinn banden moest gaan plakken. En hij heeft helemaal gelijk, want dit gebeurde twee weken geleden bij ons Merel:

Merel is fietskoerier maar - heel vervelend- haar fiets had een lekke achterband. En ze had geen idee hoe een band te plakken. Ze wilde eigenlijk de band laten maken bij een fietsenmaker (ja, deze student betaalt liever dan zelf in actie te komen), maar dat zou twee dagen duren en die tijd had ze niet. Gelukkig was er een behulpzame buurman - nou ja, hij wist ook niet hoe je een band moest plakken, maar zijn advies was: koop een nieuwe binnenband, dan zet ik die er op. Niet makkelijk, want een achterwiel met naafversnelling, maar uiteindelijk kreeg buurman de nieuwe band erop. Na een kilometer stond ze alweer aan de kant: het wiel was niet goed vastgezet...

Enfin, intussen is ook dat opgelost maar de moraal van dit verhaal is het gelijk van Michael: leer ze banden plakken! Bij ons heeft de opvoeding op dit punt duidelijk gefaald. Ook Zeger brengt zijn fiets naar de fietsenmaker bij een lekke band... Zucht!

Zomerse dommes

Emma en gezin rijden door Maasbommel, ze gaan er op bezoek bij vrienden. Als ze een bruggetje passeren, vraagt Matthias: “Is dit de London Bridge?”

Sofía komt uit school: “Mam, we hebben de letter T geleerd en ik heb voor de eerste keer óók een woord gezegd!” Heel trots: “i-pad!”

Van kinderen op school heeft Sofía een lied geleerd: “Adee Den Haag, trek je broek maar omlaag...”

Maren kan niet goed bij de kraan. Emma: “Ja, je moet nog wat groeien, hè?”

Maren: “Maar ik ben toch geen plant?”

Emma gaat een weekendje met man naar Antwerpen. Ze is al naar de pedicure geweest en nu gaat ze ook nog naar de kapper. “Ja, dan ga ik tenminste met leuke voeten en leuk haar...”

Sofía vertelt een verhaal in bad: “Liza kijkt betreufd.”

Sofía, meestal de liefste zus ter wereld, spreekt Camilo boos toe.

Loesje: “Sofía, jij bent zijn mama niet. Ik moet dat zeggen.”

Sofía: “Als ik tien ben, ben ik ook mama.”

De redactie Gouda heeft via Allbelli een dommedommeboek gemaakt met uitspraken van de eigen kleinkinderen. Sofía heeft het boek ingezien. Dat zet haar ertoe aan zelf een grap te bedenken: ”Mama, ik heb  nog een goeie grap voor het boek: mama, wil je fietsen? Oh nee, de fiets staat op zijn kop!”

geslaagd!

In spanning wachten...

 

 

...en dan kan eindelijk de vlag uit: Lisa is geslaagd voor VWO-plus!

 

Tijd voor taart!



Domme domme

De dino's, de duplo, de houten treinrails, de knuffels, en de spinners - de pintolletjes waar ze niet alleen op Franse scholen mee in hun maag zitten - liggen verspreid door de kamer. Ik verleid een vermoeide Flinn tot opruimen: "Als je nu meehelpt met opruimen, mag je straks eventjes televisie kijken." Dat ziet hij wel zitten. Hij loopt de kamer in, ploft neer op zijn kinderfauteuil, draait zich, terwijl ik al druk bezig ben met puinruimen, naar mij om en vraagt: "En, hoe staat het ervoor?"

Brabantse lucht
Mijn leven is aan de saaie kant, dus ik heb niet zoveel te verhalen. Dan maar een soort grapje.
Gisteren ging ik per auto naar Loon op Zand, daar woont onze 96-jarige directrice van de Mavo. Ans - uit Haaren - en ik gaan haar om beurten bezoeken. Ik reed langs de spoorlijn van Boxtel naar Oisterwijk, en liet spontaan halverwege een wind. Uiteraard draaide ik het linker raampje open. De stank werd tien keer zo erg. Dus ging het rechter raampje ook open. De stank bleef. Bleek dat de gezamenlijke Brabantse boeren aan het gieren waren.
Dit herinnert mij aan de keer dat ik richting Amsterdam Almere reisde voor een voorstelling in het Concertgebouw. Toon wachtte mij op, op station Almere, dus. Toen de trein stopte en de deuren open gingen - vlak voor Toon z´n voeten - riep hij vol walging: " =Blaahrrhluk= (braakgeluid),  ik kan ruiken dat je uit Brabant komt!!!" Ik stond daar mooi te kijk in mijn zondagse pakje! En te stinken, dus.

Elsa is een heuse hippie: "We shouldn't walk on the grass, because it has feelings"
Ik zal eens kijken hoe ze op Wooden Ships reageert.

Shamelessly ripped from Katelyn's Facebook (and peer reviewed):

Erik to Katelyn (after explaining to Elsa how an hourglass works): "In fact, nowadays Cesium atoms define what is a second."
Elsa (in a very serious voice): "And Papa, the Tyrannosaurus Rex could talk."

De bedzangeres en de bedroeper

Matthias de bedzanger is na zijn lange schooldagen veel te vermoeid om om vlak voor het slapen gaan nog liederen aan te heffen. Reden om broer en zus, die sinds een paar maanden op dezelfde slaapkamer sliepen, weer uit elkaar te halen: de geluidsoverlast van de kleine meid. Onze bedzanger is een zangeres geworden....

En wie horen we daar in de vroege ochtend als de zware gordijnen in de slaapkamer nog dicht zijn? Een heuse bedroeper die zijn allereerste twee-woord-zinnen fabriceert! De giechelaar op de achtergrond is zijn vertederde zus.