Overname(n) (reactie op Stoa)

ik was The Masterbrain.

De oorsprong van die naam kwam van Descartes' homunculus begrip. Een homunculus is een identiteit in je hoofd die het voor het zeggen heeft in je lichaam en bewustzijn. Een soort kleine zelfstandigheid in je hersens. De vraag wie het dan in die homunculus voor het zeggen heeft ontwijkt Descartes gemakshalve. Er dreigt namelijk een gevaarlijke recursie: in mijn brein zit een brein, daarin zit een brein, daarin zit een brein, etc. Leidt dit dan tot een soort meta-brein? Een meester voor al die gecapsuleerde breinen? Eureka, een naam: The Masterbrain.

Later schreef ik als R-Ego. R-Ego was gewoon Er-Ik, de Er is een uitgesproken r en Ik in Latijn is Ego. Dus het was een soort vertaling van mijn naam albeit half Latijn. Alter ego en R-Ego zijn al te hetzelfde. Voldoende diepgang dus.

Na R-Ego gebruikte ik Erique. Dit idee kwam van vriend, die mijn naam steevast met que schreef. Die que klinkt als we en veel van mijn schrijven is semi schizofreen materiaal, dus was de term erik-we wel toepasselijk. En het was nog steeds mijn naam.

Tegenwoordig is het TweeWo. Ook dit komt rechtstreeks uit Er en Ik. Het woord er in Chinees is twee in het Nederlands en ik vertaalt in Chinees naar wo. In een soort dubbele kruisvertaling:

Er Ik (Chinees - Nederlands)

Twee Wo (Nederlands - Chinees)

TweeWo is dus Erik is dus twee-ik (Nederlands - Nederlands). We zijn dus met z'n tweetjes. Diep genoeg.

Ik heb nog heel wat namen op schap: stommerik en slimmerik, meneerik, computerik etc. Hoezo onzin? Heerlijk!

Gisteren vond ik een nieuwe. Als je Erik weer opsplitst in Er en Ik, dan zou je de Ik kunnen zien als een verwijzing naar mezelf. Op naar een formule.

ik = erik => er“ik” = er“erik” (lees: ik ben erik, dus erik is ererik)

Dat kan nog een keer. Er volgt al snel dat ik = erik = ererik = erererik = ererererik = ...

Wooah, mijn naam is recursief! Hey, bedankt Mam! We kunnen die erererer... lezen als een soort oneindig product. We hebben dan:

ik = erik = er.ik = er.er.ik = er.er.er.ik = ... = er.er.er...er.ik = (er)^∞ik

Voor de mensen die het niet weten, ∞ is het universele symbool voor oneindig, dus (er)^∞ is er tot de macht oneindig. Nog één stapje. Vertaal de “(er)” even naar de uitgesproken “(r)”. Als ik (r) typ op mijn toetsenbord, dan verschijnt er automatisch een ®. Dat komt mooi uit. We hebben nu een kracht formule:

ik = erik = ®^∞ik

Prachtig. Al die ®en zijn natuurlijk mijn Recursief oneindig aantal breinen (Descartes' homunculus komen de set weer op). Dat verklaart de ®^∞. En die ik? Hoera, een herhaal verhaal:

ik was The Masterbrain.

Stoa

Voor het geval niet iedereen comments op comments op comments op stukjes leest en schrijft (zoals Jeroen en ik), nog even de klassikale uitleg van TLTZTwww, hetgeen natuurlijk staat voor Te Land, te Zee, te WWW (oftewel te WorldWideWeb)! Of was het altijd TeR Land, Ter Zee en Termeer?

Dan nu een vraag in het kader van onze eigen TLTZTM Stoa: aan TweeWoo, of aan ieder ander die deze vraag meent te kunnen beantwoorden:

Waarom heet TweeWoo eigenlijk TweeWoo?

Een aanzet: TweeWoo heeft eigenlijk bedoeld zichzelf TwoWo te noemen, wat vrij vertaald/opgevat zou kunnen staan voor: Two Worlds, als in: Europa en Azie.

complete jaargang

Jullie weten het misschien niet, maar ik bewaarde sinds we online zijn, ALLE ingezonden stukjes met de bedoeling daar nog eenmaal een papieren krantje van te maken, zo rond de familiedag in juni of juli. (kunnen jullie overigens even doorgeven op welke zaterdagen in juni/juli jullie ZEKER WEL kunnen?) Intussen heb ik voldoende kopij voor een complete jaargang! Tltztm heeft een enorme opbloei beleefd, fantastisch gewoon, mijn redacteursdip is helemaal over! Ik zou graag al eerder een papieren exemplaar willen maken, ook omdat opap een heleboel mist, hij gaat echt niet achter de computer zitten om alles te lezen. Vooraf een vraagje: van welke stukjes wil je NIET dat ze op papier verschijnen? Uiteraard laat ik de discussies over hoe in te loggen weg, (en mijn eigen gezeur dat ik alleen anonianimus kan commenten) Heb ik over een week nog niks gehoord, dan maak ik iets voor opap z'n verjaardag volgende week vrijdag, 26/1. Hij houdt receptie op zondag 28/1 van 15.00 - 17.00 uur. Groetjes, A3

But sir, there's no milk in a milkshake!

Lady: Welcome to Mc Donalds!
Erik: Hi, can I have a milkshake, please?
Lady: Sorry, our milkshake machine is out of order today.
Erik: Oh, in that case I'll have just a milk. I'll shake it myself, heheh...
Lady: (looks uncertain) Hmmm... ?
Erik: Oh... Sorry... Joke, you see... Your machine can't shake milk, so I'll have a milk and shake it myself. I still end up with shaken milk: a milkshake. Hahaha (fake laugh, knowing it isn't funny anymore)
Lady: (slightly upset) But sir, there's no milk in a milkshake!
Erik: (clears throat)
(silence)
Lady: Yes?
Erik: Eh... ... A milk, please?
Lady: (gets a small packet of milk) would you like any fries to go with that?
Erik: Huh? Oh, no thanks (pays)
Lady: (under her breath, but still audable) Weirdo...
Lady: (to the next customer) Welcome to Mc Donalds!

Vergeetachtig

Morgen, 17 januari, is Toon jarig. Ik moet dat vandaag een paar keer tegen mezelf zeggen, want ik ben zijn verjaardag al twee keer vergeten. Drie jaar geleden waren we al lang en breed op en aan het ontbijten toen mijn blik ineens op de datum op het melkpak viel. Dat was heel lullig feliciteren zo ineens. Twee jaar geleden maakte ik het nog bonter. Het was meen ik al halverwege de middag toen het me te binnen schoot. Ik heb hem daar veel plezier mee bezorgd. Vorig jaar had ik de avond tevoren een briefje klaargelegd bij de theepot, maar het feliciteren was daardoor wel een stuk minder spontaan.
Hoe doen jullie dat toch? Ik weet nooit welke datum het is als ik opsta. Maar het gekke is: mijn eigen verjaardag weet ik altijd precies. Hoe zou dat toch komen?

zomaar

ik heb even een gaatje tussendoor. Per 1 februari begint mijn nieuwe functie. Tot die tijd willen ze me niet een nieuwe klus geven, omdat ik dan waarschijnlijk na 1 februari daar nog mee bezig ben, dus mag ik het doen met zo nu en dan een klein opdrachtje. Zo mag ik eind deze week of begin volgende week weer ergens twee of drie weilandjes controleren. Nu worden de kaarten ervoor uitgeprint. Die ga ik zometeen ophalen en bekijken.

maar nu heb ik dus dit gaatje tussendoor.

Ik had een paar filosofische stukjes geschreven op een eigen blog. Zo kon ik ook meteen oefenen met het bloggen. Maar ik wil helemaal geen eigen blog meer. Wel wil ik graag filosoferen met wie dat nog meer wil. Dus heb ik mijn zooi hier op gezet. Sorry, dat zijn weer heel wat omwentelingen op de wc-rol om bij het eerstvolgende stukje van iemand anders (A3n) te komen. Hopelijk nemen jullie me dat niet kwalijk.

Ik ga mijn geprinte kaartmateriaal halen. Succes iedereen met zijn werk!
En ook alle anderen met hun vrije tijd!
En sterkte Klaartje met de laatste loodjes!

Evolutie

Evolutie slaat op alles. Of je het nu ontwikkeling noemt of evolutie, dat maakt niks uit.

Vanaf het beginste begin en al die tijd tot nu toe én verder: alles is in ontwikkeling, waarbij voortdurend nieuwe vormen ontstaan en ofwel verdwijnen/vervallen ofwel blijven bestaan of zelfs voortgezet of vermeerderd worden.

Dit speelt overduidelijk bij dier- en plantsoorten, waar zowel de soorten en hun veranderingen te onderscheiden zijn als hun omgevingsfactoren waardoor nieuwe veranderingen/aanpassingen al dan niet in stand gehouden worden. Maar dit speelt evengoed op het niveau van meer en minder stabiele molekulen en zelfs atomen. Geen wonder dat leven ooit van daaruit is ontstaan.

Voor een goed begrip, evolutie speelt zelfs op hele andere vlakken. Waarom werken we nu bijna allemaal met Windows? Waarom houden sommige filosofieën wel stand en andere niet? Waarom zien huidige auto's eruit zoals ze nu zijn? Noem maar op.

Grootheden

Naar mijn idee zijn er twee soorten grootheden: bestaande en beschrijvende.

Bestaande grootheden
Bestaande grootheden zijn grootheden die overeenkomen met de werkelijk bestaande basale of elementaire fenomenen. Massa en Energie zijn bijvoorbeeld bestaande grootheden.

Bechrijvende grootheden
Beschrijvende grootheden zijn grootheden die enkel de secundaire toestand van de fenomenen beschrijven. Lengte, Hoogte en Breedte, maar ook bijvoorbeeld Gewicht zijn bijvoorbeeld beschrijvende grootheden. Ze beschrijven hoe bestaande grootheden ten opzichte van elkaar liggen. Ze bestaan niet echt als afzonderlijke grootheid, maar ze beschrijven de toestand/locatie/situatie van bestaande grootheden.

Verkeer zou opgevat kunnen worden als beschrijvende grootheid. Het beschrijft hoezeer de toestand op de weg is. Verkeer wordt echter soms uitgedrukt in de zinsnede "er is veel verkeer op de weg". In dat geval wordt letterlijk bedoeld, dat het druk is op de weg met auto's. Hoeveelheid (Hoeveelheid auto's) zou dan een betere grootheid zijn. Een bestaande grootheid in dit geval.

Volgens mij zijn beschrijvende grootheden altijd relatieve begrippen. Ze beschrijven iets ten opzichte van iets anders of ten opzichte van een nulpunt.

Het is belangrijk bij filosoferen over grootheden, te beseffen om wat voor grootheid het gaat. Dit blijkt in discussies over Tijd of over Randomness. Beide zijn overigens geen bestaande maar beschrijvende grootheden.

Ik zou eens de BINAS erop na moeten slaan om te kijken welke grootheden nu werkelijk bestaande en welke beschrijvende grootheden zijn.

Tijd

Het moeilijke van het bevatten van tijd ligt voor een deel in het feit dat tijd een relatief begrip is. Het wordt waargenomen, maar bestaat het wel? Het lijkt te bewegen van vroeg naar laat, chronologisch, maar is dat wel zo? Is dat niet ook subjectief? Vragen als "is tijd eindig of is tijd oneindig?" en "wanneer is tijd ooit begonnen en wat was daarvoor dan?" of "wanneer houdt de tijd op en wat komt daarna dan?" Deze vragen prikkelen de nieuwsgierigheid.

Stel de tijd staat stil. Tijd is geen op zich zelf staande grootheid, maar een verwoording van de zogenoemde vierde dimensie.
Lengte, breedte, hoogte vertegenwoordigen samen de ruimte die derde dimensie genoemd wordt. Ruimte op moment A en één moment later op moment B is zogezegd de vierde dimensie, oftewel Ruimte in het tijdsbestek A-B.

Waarom zou ruimte een beperking hebben en eindig zijn? Diezelfde vraag kan dan ook gesteld worden voor de tijd.

Toch, stel dat tijd een begin en een einde heeft. Stel dat er simpelweg op een eerste moment voor het eerst materie was in een volledige ledigheid. Vanaf dat moment waren er dus ineens vier dimensies. Wanneer er een ruimte is, is er tijd. Maar was er voordat er ruimte was ook al tijd?

Als Tijd een lineaal is, waarlangs wij gewoon zijn chronologisch te bewegen. Als wij afstand nemen van wat wij gewoon vinden, dan is die lineaal toch niet meer dan een verzameling naast elkaar gelegde momenten in de tijd? Naast elkaar gelegde (verschillende) toestanden van de derde dimensie. Het is dan even normaal om chronologisch over deze momenten heen te bewegen, als in tegenovergestelde richting. Het is theoretisch ook helemaal niet moeilijk van de lineaal af te wijken (vijfde dimensie?) en op een willekeurig punt in de 'geschiedenis' terug te komen.

Mijn gevoel zegt dat tijd oneindig is. Want vanaf de aanwezigheid van drie dimensies die samen 'ruimte' vormen, is er sprake van tijd. Maar dat neemt toch niet weg dat de tijd daarvóór niet ook al aanwezig was?
Nee, als Tijd en als de Eerste Dimensie en de Tweede Dimensie en als de Derde Dimensie grootheden zijn, zoals Massa en Energie, dan zijn deze als 'element' zélf aanwezig. Maar het zijn grootheden die slechts als 'beschrijving' bestaan. Als het ware beschrijvende grootheden. Twee vormen van Massa kunnen als Materie naast elkaar liggen en zodoende een lijn vormen. Dit is te beschrijven als een lijn en dus als de eerste dimensie. Verplaatsing van een elektron (bewegend punt) door een ruimte rondom een neutronenkern (vast punt in de ruimte), beschrijft zowel drie dimensies als tijd! Energie is aanwezig. Massa is aanwezig. Tijd en Ruimte worden beschreven.

Zo kom ik tot de conclusie:
Er bestaan Grootheden voor aanwezige elementen. En er bestaan 'beschrijvende' grootheden. Lengte, Breedte, Hoogte en de daarmee samenhangende dimensies zijn beschrijvende grootheden. Tijd is een beschrijvende grootheid voor de zo te noemen vierde dimensie.
Of tijd eindig is of oneindig is het meest geschikte antwoord: tijd bestaat helemaal niet. Tijd wordt beschreven van begin tot eind.

Waarmee ik tot het slot gekomen ben. Vragen als "hoe begon Alles?", "hoe zal Alles eindigen?" of "is er wel een begin of einde?" zijn legitieme vragen, maar hebben betrekking op massa en energie. Niet op tijd.

een stuk of één

Silke, vriendinnetje van Lisa: "Mijn neefje is een stuk of één en kan al lopen."

Nieuws - Winsum

Wat een Kerstdagen! Wat een start van het nieuwe jaar! Maar nu hebben we het ergste weer achter de rug.
Mocht iemand ooit in een ziekenhuis terechtkomen om wat voor reden dan ook: blijf alert. Hoe aardig alle medewerkers ook zijn, de overdracht van gegevens leidde tot af en toe schokkende anekdotes. Van het tien keer moeten zeggen waar de pijn zit (zelfs vijf minuten vóór de operatie), tot het toedienen van een klisma bij een kamergenote, terwijl het bedoeld was voor de patiënte op een andere kamer. "Ja, maar ik heb hier ook maar een nummer staan," was het verweer van de verpleegster. En zelfs werd een toxisch pijnbestrijdend middel bij een patiënte toegediend dat beslist niet een te hoge dosis mocht zijn. Even later komt een andere verpleegster binnen om hetzelfde te doen.
"Dat hebben jullie al gedaan."
"Nee hoor, mevrouw, dit is iets heel sterks."
"Jawel."
"Nee hoor."
Bij toch maar even navragen bleek patiënte gelijk te hebben.
Blijf altijd alert!

over het labelen

beste allemaal en a3n,
de stukjes die we schrijven worden gelabeld, zodat we met het aanklikken van een label gemakkelijk stukjes terug kunnen vinden. Het labelen is eenvoudig en niet onbelangrijk. Wanneer je niet een label aan een stukje hangt, zie je op het scherm een lijst met labels, waarin jouw stukje tekst dan niet is ondergebracht en op die manier (via labels dus) niet is terug te vinden. Dat vind ik zelf jammer.
"Jamaar, er bestaat geen label voor het soort tekst dat ik heb gemaakt?" hoor ik sommigen al denken. Maar het is handig om een bestaande label te kiezen en dus eentje die zoveel mogelijk bij je tekst past. Maar als er echt geen goeie is, kun je door zelf in te typen gewoon een nieuw label creëren. Zo is er nog geen Van de Straat, maar ieder van ons kan de eerste daarmee zijn. Of wat te denken van Piektes van Zetra. Maken we die niet meer?
Succes.

Als het niet lukt, laat TweeWo of jeroen maar weten, dan kunnen we altijd helpen. Al hebben we het ontzettend druk op ons werk aan twee kanten van de wereld, we vinden altijd wel een gaatje.

En (mg) ja, soms is het nodig om minderinteressante teksten zoals deze, 'over de website', wel gewoon hier te plaatsen. Maar we weten ook wel dat dat er steeds minder zullen worden, naarmate iedereen er steeds meer aan gewend geraakt is.

Boom Twee

Jarenlang was hij mijn trouwe vriend, die prachtige eikenboom die ik vanaf mijn bureau boven kon aanschouwen. Hij bracht inspiratie als ik een proefwerk in mekaar moest zetten, of een stukje voor tltztm; bij het luisteren naar muziek of gewoon bij het denken, want dat doe ik ook weleens, gaf hij een schitterende achtergrond, in alle jaargetijden, vooral in de herfst was hij heel heel mooi.
Hij was een van de drie bomen die dankzij Michael behouden zijn gebleven. Bijna een halve eeuw geleden, was de Gasunie op eigen houtje (!) begonnen aan het rooien van de bomen, er waren er al twee om toen Mike, ongeveer 14 jaar oud, met woeste kreten naar buiten stormde en met wijdgespreide armen de volgende boom beschermde. Intussen belde een ander familielid naar het gemeentehuis om te vragen of dat wel kon. Er was geen vergunning voor afgegeven, de Gasunie moest onmiddellijk stoppen met kappen. Langs een omweg is het hen gelukt om toch hun zin te krijgen, want vanochtend heeft de grootste van de drie, mijn grote vriend dus, het loodje moeten leggen. De aanleg van een gasbuis een aantal jaren geleden had zijn wortels zodanig beschadigd, dat hij een gevaar vormde voor het gebouw van de Gasunie (dat overigens leeg staat!)
Ik heb boven vanachter het raam zitten rouwen, iedere keer als een tak naar beneden kukelde sprong mijn hart een beetje op en neer. Het huis ook, trouwens, die takken waren zware jongens! Nu is er een heel groot gat in mijn uitzicht. In plaats van boom heb ik nu de schoorstenen op het dak van de Gasunie. Ach, ik hoef toch geen proefwerken meer te maken!
Wel kan ik Emma en Miguel precies vertellen hoe zo'n boom om moet: Je hebt nodig: Een hoogwerker, met twee hoogwerkende mannen erin, twee kleine vrachtwagentjes, eentje voor de boomstammen, eentje voor het verkeersregelend materiaal. En een wagen waar een hakselaar aan vast zit voor de takken. JE BEGINT BOVENIN DE BOOM, da's heel belangrijk. Oordoppen en een masker zijn onmisbaar, en je hebt een paar electrische zagen nodig. En sterke mannen om de boel op te rapen. Ik heb van een van de sterke mannen een schijfje gekregen van een dikke tak. Die leg ik op mijn bureau, voor als ik toch nog eens inspiratie nodig heb, of gewoon een beetje wil gaan denken.

Muizenissen

Sommige mensen hebben een muis als huisdier, sommigen gaan nog een stapje verder en nemen een rat. Het zijn geen dieren die ik graag in huis zou willen, het liefst zie ik ze helemaal NIET. Dat is echter niet altijd te voorkomen als je op het platteland woont, ratten hebben we gelukkig alleen verderop in de straat, die schijnen op kippenvoer af te komen, maar kippen hebben we gelukkig ook niet. Muizen echter wél, helaas. Ze komen voornamelijk in de winter het huis binnen, lekker warm, en soms ligt er wel een stukje kaas. In de vallen uiteraard, maar er was tot voor kort geen enkele muis die het na kon vertellen en zijn broers en zusters kon waarschuwen. Ik vouwde dan val met dode muis in de krant die er al onder lag, bundelde het in een plastic tas en gaf het dan aan opap die de val openmaakte en de muis weggooide. De val ging vervolgens in de vaatwasser en deed daarna weer dienst voor de volgende indringer.
Totdat een muisje in de keuken half in de val terecht kwam, zichzelf eruit wist te halen en versuft in de keuken bleef zitten, het staartje om zich heen gekruld. Het zag er zo zielig uit dat de tranen me in de ogen sprongen. Hij bleef daar maar zitten, na die vreselijke ervaring, en dus kon ik urenlang de keuken niet in. Uiteindelijk is hij toch verdwenen, maar ik ben daarna in de dierenwinkel (waar ze dus ook vallen en vergif verkopen om dieren te doden!) een speciale val gaan kopen waar de muis in kan, maar er niet meer uit. Terwijl hij wacht op de bevrijding kan hij lekker dat stukje kaas of worst opeten. Ik loop ermee naar de overkant van de straat (tegenover de buren, uiteraard) en laat hem dan vrij. Soms moet ik zelfs een beetje schudden voordat hij de vrijheid kiest! Zo'n val werkt natuurlijk alleen op een plek waar je dagelijks komt. Voor de zolder koos ik toch maar voor de gewone, dodelijke vallen. Om half twee in de morgen hoorde ik de val dichtklappen. Daarna heb ik niet meer geslapen, want de muis zat dan wel gevangen, hij was duidelijk niet dood. De hele nacht, de hele ochtend liep ik telkens naar boven om te horen of het intussen stil was op de zolder. Ik smeekte de muizengod om zijn zoon uit zijn lijden te verlossen, maar die was misschien ook net in een val gelopen en niet aanspreekbaar. Edouard en Marleen kwamen op de thee, en Edouard was flinker dan ik. Hij ging op de zolder kijken en meldde dat hij noch val noch muis zag. Toen durfde ik ook over de rand van de zolder te kijken. Blijkbaar was de muis een stukje verderop in een gat tussen twee planken gevallen en daar kon Edouard niet bij. Kort daarna hebben we hem niet meer gehoord.
Op de krant waar de val opgestaan had, lag een muizenplasje. En daarnaast een stukje kaas. Ik heb dat maar laten liggen. De volgende muis krijgt die kaas gratis en mag blijven leven.

Alle tijd van de wereld

Zo het grote wachten is begonnen.
Alles wat echt klaar moet zijn is klaar. Het bed staat op klossen en is nu zo hoog dat Puck er niet meer zelf in en uit kan klimmen. Ze durft het ook ineens neit meer zo goed. De babykamer is af bedje opgemaakt maxicosi klaar. Een logeertas voor Puck staat klaar. En mijn tas voor verblijf in het ziekenhuis ook. (ik moet wel naar het ziekenhuis omdat Puck via keizersnee geboren is!)
Kinderwagen moet nog even worden omgebouwd maar dat kan ook later en box moet nog in de kamer maar die staat klaar in de garage. Ik wil dat ding er nu nog niet hebben.
Gisteren nog op controle geweest bij de gynaecoloog. Flupke wordt nu al ingeschat op zo'n 4 kilo en in moet nog een week of 2 (misschien 3). Kan nog leuk worden straks.
Begin het wel een beetje gehad te hebben met die dikke buik. Hij zit in de weg en draaien in bed gaat steeds lastiger! Krijg je daarboven op ook een telefoontje dat nicht Elke (van Marij, zus van Jose) gisteren is bevallen van dochter Peppe. Ze was een week eerder uitgerekend als ik. En als je dan ook nog een nacht slecht slaapt door allerlei nodeloos gepeiker over het feit dat je die zwangerschap een beetje gehad hebt. Nou dan mag Flupke echt wel komen.
Scheelt ook voor jullie. Als Flupke er eenmaal is heb ik geen tijd meer voor allerlei geneuzel en gezeur over zwangerschappen en zo.
Groet Klaartje

postbank

Erik heeft nog een account bij de Postbank. En als je wat spaart bij de postbank, kun je leuke cadeautjes krijgen. Vandaag kwam er weer een binnen.
Een fietslamp.
Ik schaam me nu een beetje. Erik heeft helemaal geen fiets.
Margriet
PS Erik kun je bij de labels ook Van de straat en Domme Domme zetten

Boom

Wij hebben in onze achtertuin een boom. Een hele grote, dikke, oude, gezonde esdoorn. Zo’n 15 m hoog, met een stam-diameter van ongeveer 1 m. Wij vinden hem erg mooi, maar ook wel erg groot. Naar verwachting houdt hij in de zomer erg veel zonlicht tegen. Ook vinden wij hem niet zo fraai gesnoeid.

Graag zouden wij hem daarom wat willen “inperken”. Wij kunnen ons voorstellen dat dit door een “professional” moet gebeuren. Want zomaar die boom inklimmen en een tak afzagen, zal niet gaan. Bovendien zal een vallende tak ernstige schade aan tuin en/of schutting van de buurman kunnen veroorzaken.

Misschien weet of is een van de familieleden zo’n “professional”, of heeft een van jullie een goeie snoeitip voor ons? NB: er kan geen hele grote machine in onze achtertuin worden geplaatst: wij hebben namelijk geen achterom. Al het materiaal zal door ons huis moeten en dus ook door de voordeur....

Makkelijker kunnen we het niet maken, leuker wel

Dit verhaal beschrijf ik, omdat ik er aan tafel om moest lachen. Het verhaal is van RJ, maar die schrijft toch nooit, dus doe ik het maar.
De vader van RJ had een BV en die diende nog uitsluitend om pensioen uit te keren. Er werd besloten dat de pensioen-bv geliquideerd zou worden. Dat gebeurt niet met een pistool maar met een accountant en dat duurt eeuwen, het is nog steeds niet voltooid.
RJ wist dus begin vorig jaar dat het leven van de BV eindig was. Helaas moest er elke maand een ‘loonbelastingformulier’ worden ingevuld. De belastingdienst had de makkelijke oplossing, doe het via de computer. Maar RJ had geen zin om voor een jaartje allerlei software aan te schaffen en hij deed er een paar maanden over om de belastingdienst daarvan te overtuigen. Bovendien ging het om enkele centen per maand. Goed dan, hij was zowat de laatste Nederlander die elke maand een loonbelastingformulier op papier mocht inleveren.
RJ is consciëntieus, dus hij vulde het formulier netjes elke maand in. Er veranderde helemaal niets aan de BV, dus schreef hij elke maand het formulier over van de maand ervoor. Eenmaal deed hij dat zo nauwgezet dat hij zelfs het nummer van die maand had overgenomen, toen heeft hij dat formulier verscheurd en netjes een nieuw exemplaar ingevuld.
Dat ging goed tot in december. Toen kreeg hij een brief van de belastingdienst. Ze waren niet boos maar vonden wel dat hij iets niet helemaal goed gedaan had. ‘U hebt die-en-die rubriek niet juist ingevuld’, zo schreven zij, ‘en dat zullen we door de vingers zien en het corrigeren, maar doet u dat asjeblief niet meer’. RJ verhaalde hiervan aan tafel, maar hij snapte het niet. Die rubriek, daar had hij helemaal niks in ingevuld, hij had zoals altijd alles netjes overgeschreven. Het duurde wat denkdagen voordat hij doorhad wat er werkelijk gebeurde. Dit is zijn idee.
RJ is de laatste Nederlander die voor loonbelasting van een papieren formulier gebruik mag maken. Maar die papieren formulieren passen niet meer in de administratie van de belastingdienst. Dus wat doen ze daar als er toch een papier binnenkomt? Juist, dan gaat er iemand met dat formulier achter de computer zitten en typt het alsnog in. De betreffende typist had echter die maand een fout gemaakt en een of ander getal in de verkeerde rubriek ingevuld. Waarop RJ prompt door een collega van de typist op de fout werd gewezen.
Schatjes zijn het daar bij de belasting. Voor die paar centen.
Margriet

Oliebollen op de Evenaar

We moesten en we zouden. Nederlanders ver weg.

Zo doe je dat nou eenmaal in Nederland, zeiden we tegen iedereen. Je maakt oliebollen voor de hele familie en al je vrienden. Ik kan me vaag een beeld voor de geest halen van 's Pap die in een plastic emmer stond te roeren met het zweet aan zijn voorhoofd. Vervolgens reed hij stad en land af om het resultaat kwijt te raken. Rob (collega directeur) had herinneringen van zo'n grote hoeveelheden dat de boormachine gebruikt moest worden om het deeg te kneden.

Rob vond een oude email met een heus moeders recept. Met mijn goedkope Philips Cucina mixer gewapend begonnen we met meerdere kilo's bloem. Cucina werd zo heet dat ze voor Playboy had kunnen modelleren, dus we deelden het beslag in porties en ze hield het uiteindelijk vol tot de laatste pan. De boormachine mocht in de gereedschapskist blijven. Anyhow, stoppen was geen optie.

We besloten de smurrie met gist te maken in plaats van zelfrijzend bakmeel. Toen we na vier uur gisten de blubber kwamen waarnemen bleek het (letterlijk) de pannen uit gerezen! Arme Rob is nog altijd zijn keuken aan het schrobben. Veel was opeens dubbel veel.

De frituurpan sprong de aardlek in de flat. Het hield ons niet tegen! Om 23:30 is in Singapore Mustafa nog altijd open. En taxi op en neer naar little India en "Bob's your uncle": we waren weer aan het bakken! Diep in de nacht werden de laatste schraapjes deeg met twee lepels de pan in en, na zes minuten, uit geheveld.

Ze smaken, natuurlijk, geweldig. En, het zijn er vooral veul.

Veelste veul, om precies te zijn. Iedereen die we kennen heeft mogen proeven. Rob en ik hebben een rantsoen van oliebollen voor breakfast, lunch en supper volgehouden voor vierdagen. Katelyn is er dol op. Gelukkig, want er zijn er nog altijd een paar over. Dus, iedereen die honger heeft mag bij Rob oliebollen komen eten. Zijn condo heeft ook een zwembad, dus je kan een duik nemen om de calorieën er weer af te zwemmen.

Proost! Op het kind van Bedleehem!

Gelukkig nieuwjaar allemaal!